眼镜上反射的寒光,就让她不寒而栗。
“姐夫,我、我可以走了吧。”银铃指指宿舍方向,哆哆嗦嗦的问道。
“走吧。”穆飞摆摆手。
而银铃扶着林若伊才走出去几步,就听身后又有声音传來,“等一下。”
银铃又被吓了一跳,她咧嘴回头望來,“姐夫,还、还有事儿啊。”
ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事,ps:马上完事。